Liderzy fotowoltaiki w 2009 roku.

Przykłady kilku krajów europejskich, w których w roku 2009 nastąpił największy wzrost zainstalowanej mocy systemów fotowoltaicznych: 


WŁOCHY:
Włochy to trzeci kraj europejski, po Niemcach i Hiszpanii, który przekroczył magiczną granicę 1 GW zainstalowanej mocy. Według danych Włoskiej Narodowej Agencji Nowych Technologii, Włochy podłączyły do sieci 574 MWp mocy w 2009, co dało łącznie wartość 1 0 19 MWp (nie wliczając w to dodatkowych 13,4 MWp nie włączonych do sieci). Jest to wynikiem głównie wdrażanego programu zachęt, a w szczególności wprowadzenia feed-in-tariff. Rząd włoski zachęcony dotychczasowymi sukcesami już przedstawia kolejne programy zachęt. Pierwszy zarys nowego programu zakłada między innymi różnicowanie taryf w zależności od wydajności systemu oraz od jego typu. Ponadto wprowadza zielone światło dla obniżenia cen modułów fotowoltaicznych, która znacząco może obniżyć koszty elektrowni o wysokiej mocy. Dodatkowe zachęty przewidziane będą dla inwestycji fotowoltaiki zintegrowanej z budownictwem lub dla inwestycji naziemnych na terenach skażonych lub na terenach składowisk odpadów. 

CZECHY:
Zgodnie z danymi czeskiego Ministerstwa Przemysłu i Handlu, Republika Czeska w ciągu jednego roku zainstalowała 411 MWp. Dzięki temu Czechy z 7 miejsca w 2008 r. w rankingu wielkości nowozainstalowanych mocy wskoczyły na miejsce trzecie, oraz z 8 miejsca w 2008 r w rankingu całkowitych zainstalowanych mocy na czwarte miejsce. Takie imponujące efekty Czechy osiągnęły w zasadzie głównie na bazie systemu zachęt, który jednak nie przewidywał, że koszty instalacji elektrowni PV o Wysokiem mocy obniżą się o blisko 40 % w 2009 r. Dzieje się tak dlatego, że czeski system nie różnicuje poziomu wydajności. Inwestorzy mogą wybierać pomiędzy konwencjonalnym systemem feed-in-tariff oraz bonusem środowiskowym dodawanym do ceny rynkowej. W tym ostatnim przypadku producent sprzedaje energię do pośrednika, który odsprzedaje to dalej na rynek hurtowy. Każdego roku Urząd Regulacji Energii ustala taryfy i bonusy na cały rok do przodu, a nowe ceny nie mogą być niższe niż 95% stawek z poprzedniego roku. W chwili obecnej planowane są debaty parlamentarne dotyczącego programu zachęt na 2011 r., które mają obejmować m.in. takie zmiany do projektu jak: redukcja feed-in-tarrif o 25 % rocznie, re-kalkulacja taryf kiedy okres zwrotu będzie mniejszy niż 11 lat, aby podnieść ją do 15 lat, wprowadzenie ograniczeń dla elektrowni o mocy ponad 20MWp rozpoczynających działalność po 1 maja 2011 r.  

BELGIA:
Jednym z krajów, które odnotowały największy wzrost zainstalowanej mocy w 2009 r jest Belgia. Zgodnie z danymi Flamandzkiej federacji przedsiębiorstw fotowoltaicznych, Walońskiej Komisji Energii oraz Brukselskiej elektrowni gazowej zainstalowano odpowiednio: 251 MWp w regionie flamandzkim, 38 MWp w regionie walońskim oraz 3,1 MWp na terenie obszaru brukselskiego. Łącznie wartość mocy w 2009 r wyniosła 292,1 MWp, co dało Belgii piąte miejsce wśród krajów Unii Europejskiej. Bazą tego intensywnego wzrostu we Flamandii jest wdrożenie wyjątkowo atrakcyjnego regionalnego systemu zielonych certyfikatów, który oferuje minimalną cenę na poziomie 450 euros (lub 0,045 euro/kWh) za fotowoltaiczny zielony certyfikat (ekwiwalent produkcji 1 MWh) niezależnie od wydajności czy typu instalacji. Taki system był naturalnym motywatorem do budowy elektrowni o wysokich wydajnościach, które zyskały najwięcej na zmniejszeniu kosztów modułów PV. 

FRANCJA
Zgodnie z danymi francuskiego urzędu statystycznego we Francji 185,2 MWp było podłączone do sieci w roku 2009 (w tym 46,7 MWp na terytoriach zamorskich), zwiększając w ten sposób trzykrotnie wartość łącznej zainstalowanej mocy w stosunku do roku 2008. W 2009 r. wyniosła więc ona 268,2 MWp. Jest to wzrost nieco niższy niż w innych krajach wiodących w Unii Europejskiej, a jest to wynikiem polityki rządu francuskiego, który podjął decyzję o braku intensywnej promocji elektrowni naziemnych, ale na stosunkowo niskie feed-in-tarriff. W 2009 r. ogłoszono przetarg żeby uzyskać jak największe korzyści z tego typu instalacji. Docelowa moc na poziomie 300 MWp ma być osiągnięta w 27 fazach, w 4 strefach geograficznych z 4 różnymi poziomami nasłonecznienia. W wyniku tych działań zgłoszono 119 podań na całkowitą moc o wartości 876 MWp. Zainstalowana moc ostatecznie jest dużo niższa niż zgłoszone podania, co wynika ze zbyt dużego zapotrzebowania w stosunku do mocy instalacyjnych, pogłębionych faktem braku instalatorów. W związku z tym ponownie wprowadzono regulacje preferujące fotowoltaikę zintegrowaną z budownictwem, ustalając 3 typy taryfikacji w zależności od typu budynku, jego funkcji (mieszkalne, zdrowotne, edukacyjne, inne) oraz od typu połączenia.